بازفروش مبیع توسط یکی از طرفین در صورت تخلف طرف دیگر در حقوق تطبیقی

باز فروش کالا که در انگلیسی « Resale  » و در عربی « اعاده بیع » نامیده می شود ، یکی از مباحث بین المللی  است که با کمبود شدید منابع مواجه است. این مسئله که در حقوق برخی از کشور های خارجی نیز پذیرفته شده است ، در حقوق ایران سابقه ای ندارد.

معنای باز فروش مبیع ، فروش مبیع از جانب یکی از طرف های قرارداد است که در عین عدم مالکیت بر مبیع ،برابر قانون ، ملزم به حفاظت از آن است.

این کار به منظور پیشگیری از انسداد نامحدود رابطه قراردادی ،یا جلوگیری از فساد مبیع ،یا ازدیاد هزینه های نامتعارف نگهداری کالا صورت می گیرد.

در حقیقت باز فروش مبیع ،زیر مفهوم عام تر فروش خود یاری قرار دارد، که آن ،« جبران یا جلوگیری از تخلف دیگری به وسیله اقدام خود شخص ،بدون رجوع به روند قضایی می باشد».

بنابرین یکی از ضمانت اجرا های غیر قضایی که در برخی سیستم های حقوقی برای حفظ حقوق یک طرف قرارداد در مقابل نقض تعهدات طرف دیگر پیش بینی شده ، حق فروش خودیاری کالا از سوی طرف زیان دیده است.

تحقیق حاضر ،در پی آن است تا با تفسیر ماده مربوط به بازفروش کالا در کنوانسیون ۱۹۸۰ وین ، و نظری به پیشینه آن ، این مسأله را از دیدگاه حقوق تطبیقی نیز مورد بحث قرار دهد ، سپس آن را در مقایسه با حقوق ایران بررسی  کند.

 

 

برای دریافت کامل متن به این آدرس رجوع کنید

درباره Shirzad Abdolmaleki

وكيل پايه يك دادگستري و مشاور حقوقي،عضو کانون وکلای دادگستری مرکز
این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

1 پاسخ به بازفروش مبیع توسط یکی از طرفین در صورت تخلف طرف دیگر در حقوق تطبیقی

  1. shahab می‌گوید:

    خیلی ممنون از محتوای خوب سایتتون
    سپاس گذارم

دیدگاهتان را بنویسید